salam

inja ketabkhane ast va az fonte farsi khabari nist

malali nist joz belataklif boodan dar ghebale doori

pish az in la aghal hamin yek malal hes mishod

 harf ziad ast va forsat kam

hame ra gozashtam bad az defa

albate be sharte hayat

bedroud

کفاشیان: در ناکامی تیم ملی امید همه مقصرند

این نوع فرافکنی اولین بار نیست که از زبان یک مسوول یا مدیر پس ازناکامی در یکی از عرصه های مختلف اجتماعی/ ورزشی/ فرهنگی  بر زبان آورده میشود. برای ما عادت شده است که این نوع جملات را هر بار بشنویم / تاسف بخوریم/ سرخورده بشیم / گاهی زیر لب چیزی هم بگوییم/ و دوباره سرمان را به کار و زندگی امان گرم کنیم نه با امید اینکه همه چیز در آینده بهتر میشه بلکه به این بهانه که این نوع زندگی اجتماعی سرنوشت محتوم ماست  و خدا را شکر که وضع از این بدترنیست اکنون کلکسیونی از شکست ها و تحقیرهای  ملی حداقل در فوتبال ملی و باشگاهی پیش روی ما است اما همچنان آب از آب تکان نخورده . دو روز دیگر بساط این افتضاح از روی تیتز یک رسانه ها برداشته میشود و جای خود را به ماجرای تازه ای میده اما این سوال همچنان پا بر جاست که کشوری با این همه وسعت با این همه امکانات طبیعی با این پیشینه علمی و فرهنگی و با این همه استعداد انسانی  تا کی باید شاهد سریال تکراری ناکامی ها / کمیته های تشریفاتی بررسی شکستها / و همه این سرخوردگیها باشه ؟

برای من دردناک است که با مقایسه انچه در اینور آبها میگذره بخوام بر بار این سرخوردگی ها بیافزایم اما امیدوارم برای یکبار هم که شده رسانه های جمعی به عنوان نماینده های افکار عمومی و محل حضور و مشارکت  مردم در عرصه عمومی اجتماع این رسوایی اخیر در زمینه فوتبال را به طور جدی و مصرانه پیگیری و آنرا به یک سوال بزرگ ملی مطرح کنند شاید اینبار لااقل امیدی به یافتن چرایی و علل اصلی یک ناکامی پیدا شد

داشتم به این فکر میکردم که گاهی اوقات چقدر واقعیت با تصورات ما فاصله داره. مستندی را که امروز از زندگی احمد رضا احمدی در بی بی سی فارسی دیدم باعث شد این باور بیشتر در من تقویت بشه. او را پیش از این تنها از طریق شنیدن صدایش که اشعار نیما را در کاستی به نام در شب سرد زمستانی دکلمه کرده بود میشناختم. همیشه با خودم میگفتم این صدا چقدر غمگینه. علیرغم سعی فراوان هیچ وقت نتونستم با این صدا ارتباط برقرار کنم. به نظرم می اومد که احمدی یا انسانی بسیار انتزاعی و انزوا طلبه یا در دکلمه اشعار بیش از حد لازم اسیر احساسات شده. اما امروز با دیدن این مستند متوجه شدم چقدر تصوراتم اشتباه بوده. او را بیش از حد واقعی/ خلاق/ طناز و دوست داشتنی یافتم. احمد رضا احمدی اکنون به یکی از شخصیت های فرهنگی محبوب من تبدیل شده.حالا چه حس خوبی دارم که او را میشنوم : 

قلب تو هوا را گرم کرد

در هوای گرم 

عشق ما تعارف پنیر بود و قناعت به نگاه در چاه آب...

چند روز پیش سالگرد رادیو بود (صد البته سالگرد تولد نه خدای نکرده چیز دیگه!) و من از میون اینهمه نشانه رادیویی نمیدونم چرا یه هو یاد تیغ ادیت افتادم. این تیغ ادیت زمانی در رادیو ارج و قرب زیادی داشت. علیرغم کار ناپسند و غیر دمکراتیک برش و حذف برخی از قسمتهای کلام و حتی گاهی موسیقی/ این ابزار رادیویی چه خدمت ها که نکرد. برخی ها که در همین حرف زدن معمولی از هر ده کلمه هشت تاش را اشتباه میگفتند و دو تای دیگه اش رو هم با تپق ادا میکردند به لطف اعجاز همین تیغ ادیت که خودش هم این روزها کلا از صحنه روزگار حذف شده  گوینده میشدند. حالا با دیجیتالی شدن فرایند ضبط و پخش برنامه های رادیویی همان کار تیغ ادیت را رایانه ها انجام میدند البته با دقت و ظرافت بیشتر. اما باید اعتراف کرد که انگار برنامه هایی که دیجیتالی ادیت میشند اون حس و حال قدیم را ندارند. سرد و بی روح اند. اصلا این دیجیتال هر جا پاشو گذاشته همین بساط بوده دقیقا مثل هنر عکاسی. 

اما این تیغ ادیت یه خاصیت دیگه هم داشت که خیلی اهمیتش رو بیشتر میکرد. تفریبا پنجاه درصد مدیران وقت رادیو افرادی بودند که کارشون رو با ادیت برنامه های رادیویی شروع کرده بودند. در واقع اون موقع  مرسوم بود برای پایین آوردن جایگاه مدیران بگند مثلا فلانی قبلا ادیتور بوده حالا شده مدیر. البته برخی از مدیران ابایی از بر ملا شدن گذشته خود تو رادیو نداشتند و حتی این را یک حسن میدونستند که کارشون را از پایین ترین رده که پاسخگویی به تلفن های شنوندگان و ادیت برنامه ها باشه شروع کردند. اینم یکی از خاصیت های جادویی تیغ ادیت بود.

 یادمه یه روز تو اتاق یکی از همکاران فردی را دیدم که سعی داشت با دستگاه امپکس نواری را ادیت کنه. او را هرگز در مجموعه رادیو ندیده بودم. بعد از چند روز از همکارم پرسیدم اون فرد کی بود؟ همکارم گفت یکی از کارمندان رادیو در مراکز شهرستانها بود که برای گذراندن دوره ای به تهران اومده بود ولی خیلی اصرار داشت که به جای حضور در دوره تخصصی یاد شده وقتش را برای یاد گرفتن ادیت صرف کنه. این را که شنیدم خندم گرفت. همکارم علت خنده را پرسید گفتم تا چند هفته دیگه علتشو بهت میگم. خلاصه به فاصله کمتر از یک ماه اون فرد در مرکز استان خودشان یکی از مدیران رادیو شد. 

اینجوری بود که زمانی برای مدیر شدن در رادیو یه  آشنایی مختصر با دستگاه امپکس و کار کردن با تیغ ادیت کفایت میکرد و این برای رادیوییها هم دست مایه طنز شده بود هم تاسف. حالا که چند روزی از هفتاد و یکیمین سالگرد رادیو در ایران میگذره به نظر میاد اون زمان اهالی رادیو باید بیشتر قدر مدیرانشون را میدونستند. شایدم بیشتر قدر تیغ ادیت را...

 

زیباترین و کوتاه ترین قصه ای که تا کنون شنیده ام: زندگی

اومدم فقط برای اینکه خیلی دلم برای این محیط تنگ شده. مدت هاست که میخوام دوباره بیام ولی مثل همیشه مشغله درس و تحقیق و طنازی فیس بوک نمیذاره. حالا که فیس بوک داره تبدیل به آلبوم عکس میشه و حرف جدی توش کم پیدا میشه عزمم و جزم کردم دوباره بیام. امیدوارم همتش هم بیاد. 

"یورو نیوز فارسی می آید" این عبارتی است که بر روی سایت فارسی یورونیوز حک شده. از همین امروز هم در کانال فرانسوی زبان این شبکه مدام زیرنویس میشه  که از روز بیست و هفتم اکتبر  یورونیوز فارسی به جمع  یورونیوزهای دیگه "اینجوری که خودشون میگن به نه زبان دیگه ی این شبکه" و نیز دیگر شبکه های تلویزیونی فارسی زبان میپیونده. پس بیخود نیست که میگن پارسی مثل قند میمونه...!!!

1. احتمال تبدیل شدن اعتصابها به یک جنگ سوختی

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

علیرغم تمایل دولت به پایان گرفتن اعتصاب های سراسری و مخالفتها با اصلاحات انجام شده در قانون بازنشستگی, موج اعتراض ها و اعتصاب ها امروز یکشنبه نیز همچنین ادامه یافت و اینطور که پیدا است این موج اعتراض آمیز رفته رفته به یک بحران سوختی در فرانسه منجر خوهد شد. اکنون با گذشت پنج روز از اعتصاب سراسری که بخشهای مختلف اقتصادی, خدماتی و صنعتی را در فرانسه تحت تاثیر قرار داده دوازده پالایشگاه فرانسه همچنان در روز یکشنبه در اعتصاب به سر میبرند و محاصره مخازن و انبارها به خصوص ترمینال نفتی فوس لاورا در نزدیکی مارسی همچنان ادامه دارد. این در حالی است که لوک شاتل سخنگوی دولت و وزیرآموزش امروز در گفتگو با کانال 2 تلویزیون فرانسه تاکید کرد که در حال حاضر با هیچ کمبودی در بخش سوخت مواجه نیستیم ولی در عین حال وی با درخواست از اعتصابیون برای خارج کردن پالایشگاهها از حلقه محاصره آنها را مسوول هرگونه بحران سوختی در کشور در صورت ادامه اعتصابها معرفی کرد. لایحه اصلاح قانون بازنشستگی قرار است چهارشنبه آینده در مجلس سنای فرانسه به تصویب نهایی برسد. معترضین به این اصلاحات سه شنبه آینده را نیز که روز قبل از تصویب نهایی آن در سنای فرانسه است روز همبستگی ملی و اعتصاب سراسری در کل خاک فرانسه اعلام کرده اند.

 

 

 ۲ . زیدان به نیمکت رئال مادرید نردیک میشود

 

زین الدین زیدان که همیشه تاکید میکرد هیچگونه تمایلی برای پست مربیگری در فوتبال ندارد به نظر میرسد به زودی به نیمکت رئال مادرید نزدیک میشودنزدیک میشود و در کنار خوزه مورینیو قرار خواهد گرفت. در پی پخش مصاحبه ای اختصاصی از مورینیو با برنامه تله فوت که یکشنبه گذشته صورت گرفت و در آن مورینیو برای نزدیک شدن زیدان به نیمکت ابراز تمایل کرد امروز در همین برنامه عنوان شد زیدان نیز امادگی خود را برای همکاری با مورینیو به عنوان مربی و دستیار اعلام کرده و این اتفاق به زودی خواهد افتاد. زیدان که تا کنون به عنوان مشاور رییس باشگاه رئال مادرید با این باشگاه همکاری میکرد اعلام کرده پس از سه سال مخالفت با هرگونه پیشنهاد مربیگری اکنون این احتمال را میدهد که به نیمکت نزدیک شود. وی حتی احتمال بر عهده گرفتن سرمربیگری تیمی را در دنیای فوتبال رد نکرده.

۳ . دانشمند یا شارلاتان

و اما برادران بوگدانوف که در برنامه های علمی تلویزیون چهره ای شناخته شده اند و سالها برای  مخاطبین فرانسوی  به عنوان نابغه های علمی و دانشمندان درجه یک معرفی میشدند اخیرا در پی برملا شدن گزارش مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه - سه ان ار اس- تا مرز سقوط در حد یک شارلاتان پیش میروند. در این گزارش تاکید شده که این دو برادر دو تز را در زمینه ریاضیات و فیزیک نظری ارائه کرده بودند که از نظر هیئت ژوری فاقد ارزش علمی بود و هرگز منتشر نشده. البته این دو برادر دوقلو که قیافه های جالبی هم دارند و خوراک گزارشهای تلویزیونی هستند این ماجرا را نوعی دسیسه قلمداد کرده و آنرا به طور کلی رد کرده اند. توجیه این دو برادر بر دسیسه بودن این داستان همزمانی عجیب ان با چاپ اخرین کتاب آنها با عنوان" تصویر خدا بر روی کائنات" است زیرا این کتاب وجود یک قدرت برتر را در پیدایش آفرینش و خلق جهان اثبات میکند.

 

 

اخیرا به همت مهدی فتوره چی و جمع دیگری از دوستان دانشجو در شهر متز انجمن علمی دانشجویان ارتباطات در اروپا L'association scientifique des étudiants et des diplômés de L'INFO-COM en Europeپایه ریزی شده که این امر میتواند آغاز حرکتی نوین در جهت منسجم کردن حلقه دانشجویان مقاطع مستر و دکتری  رشته ارتباطات در اروپا باشد. تبادل افکار و اندیشه ها / اطلاع رسانی در خصوص آخرین تحقیقات در این حوزه /  برپاییی گردهماییهای علمی پژوهشی / انجام پیمایش های مقایسه ای و گسترده در سطح اروپا / تامین و جستجوی منابع مورد نیاز اعضاء و پژوهشگران، هماهنگی جهت شرکت اعضاء و دانش پژوهان داخل کشوردر همایش های علمی / مشارکت در انتشار مقالات علمی / و راهنمایی متقاضیان تحصیلات تکمیلی در دانشگاه های معتبر اروپایی از جمله مهمترین اهداف این     انجمن علمی اعلام شده. برای این دوستان و همه محققان این حوزه آرزوی موفقیت میکنم.

راديو خانه دوم منه البته بعد از خانه اول كه آنجا هم هر از گاهي ردپايي از راديو  پيدا ميشه.

تا اندازه اي اين بيماري راديو در جسم و جانم رسوخ كرده كه در اين دو ماه تعطيلات تابستاني كه درس و مشق را در ديار غربت رها كرده و به تهران آمده ام هم دست از سرم برنميدارده و يك روز در هفته براي تسكين اين درد به پيام ميرم. اين كار از همان ابتدا با تعجب خيليها روبرو شد. اول فقط ميپرسيدند كلا برگشتي يا بازم ميري؟ بعد با يك علامت تعجب بزرگ ميپرسيدند چرا دوباره به راديو آمدي؟

البته كه به اكثر آنها كمي حق ميدادم و ميدهم كه اين سوال را بپرسند .اما به طور كلي الان كه نگاه ميكنم ميبينم حق با انها است.اين راديو با آنچه من ميشناختم خيلي تفاوت دارد.هيچوقت فكر نميكردم بشه در مدت كمتر از يكسال اينهمه راديو را به قهقرا برد.

نميخواهم بيشتر از اين با تشريح وضعيت فعلي راديو كامم را تلخ تر كنم كه اهلش از آن خبر دارند و نا اهلش... 

 روزي دوباره به خانه دومم باز خواهم گشت و آنروز تمام كارمندان راديو راديويي خواهند بود.

فردا باز عید میشه  و من باز ایران نیستم اما اینبار لااقل تنها هم نیستم. داشتم فکر میکردم کم کم داره مزه عید یادم میره. راستی راستی عید چه مزه ای داشت...                                                 

امروز صبح وقتی از آپارتمان خارج شدم خانومی که مسوولیت نظافت ساختمان محل اقامتمون را بر عهده داره دیدم که داشت کریدور را جارو برقی میکشید. او که فهمیده بود فردا اولین روز سال نو در ایرانه پرسید شما فردا چیکار میکنید؟ گفتم دو نفری جشن میگیریم و بعدش هم سعی میکنیم یه چند روزی مسافرتی/ جایی بریم. وفتی فهمید که تعطلات عید دو هفته در ایران تعطیله و خیلی ها به مسافرت میرند آهی کشید و از عید سال نو میلادی خودشون نالید که تو بد فصلیه و سخت میشه اینور اونور رفت.خلاصه مثل همه فرانسویها که عاشق تعطیلات و سفر هستند حسرت خورد که چرا سال نو آنها افتاده درست اول زمستون.

 بعد از خداحافظی و حرکت به سمت کتابخانه بزرگ شهر بوردو /جایی که من عاشقش هستم /به این فکر افتادم که عید مثل همه مناسبت ها و فرصت های دیگه در زندگی چیزی نیست جز یک قرار داد که انسانها برای مدیریت احساسات و عواطف خود وضع میکنند و اینبار مفاد قرار داد میگه که شاد و مسرور باشند / امیدوار باشند/ و ......                                                                                            

 قرار داد ما درست اولین روز بهار ثبت شده و سند خورده و قرار داد اینها اول زمستون.اینجا چیزی که مهمه مفاد قرارداده نه تاریخ انعقاد آن.                                                                          

خوب حالا که میشه به راحتیه وضع یک قرار داد در هر فصلی از سال احساس تازگی / سبکی و سرور کرد پس چرا برای تمام سال آینده که پیش روی ماست حداقل با خودمون قرار نذاریم؟ چرا  که نه !  از همین اول بهار شروع کنیم و قراردادی را با خودمان امضا کنیم که طبق آن.........                               

من که هیچوقت نتونستم به این قراردادها عمل کنم.شما چی؟                                                 

 و دیگه اینکه عیدت مبارک هموطنی که مثل پارسال من تنها در گوشه ای دیگه از دنیا به سر میبری .   

 و عیدت مبارک تویی که  برای امضای قراداد داخلی دست به قلم بردی

شبکه دو تلویزیون فرانسه دوشنبه گذشته در بخش خبری ساعت ۱۳ خود هنگام پرداختن به رویدادهای اخیر ایران و به خصوص درگیریهای چند روز گذشته در تهران با پخش تصاویری که مربوط به شورش مردم هندوراس و درگریریهای انجام شده بین شورشیان و پلیس در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری بود گاف بزرگی را مرتکب شد . پس از پخش این تصاویر موج انتقادها و بعضا تمسخرها روی سایتهای اینترنتی آمد.جالب است که مسولان این شبکه به جای پذیرفتن این اشتباه آنرا به گردن خبرگزاری اسوشیتدپرس انداخته و گفته اند که این تصاویر در یک مجموعه عکس ارسالی از تهران توسط خبرگزاری مذکور قرار داشته اامری که مسولان خبرگزاری اسوشیتدپرس آنرا تکذیب کرده اند.پس نتیجه میگیریم که ما لااقل در ارتکاب این نوع گافها از  فرانسویهای مغرور منزه تریم و یا اگر هم مرتکب اشتباه شویم تا این حد دیگه آبرو ریزی نمیکنیم.

بعد از یکسال دوری از وطن عزیزم که مثل جان دوستش دارم حالا نزدیک به یک ماه است که با تمام وجود آنرا از نزدیک حس میکنم حسی که نه قابل توصیف و نه قابل تعویض با هیچ چیز دیگر است.

به دیدار خانواده دوباره زنده شدم و با قرار گرفتن در جمع خانواده دوم که همان همکاران رادیویی ام  هستند بار دیگر خود را شناختم.

 اینجا خیلی تغییرات دیدم که مثبت بود و امیدوارکننده و خیلی ناملایمات که اغلب ریشه در فرهنگ دارد و تا مدتی دور نباشی نخواهی توانست آنها را رصد کنی و تشخیص بدی.

نمیخواهم این فرصت کمیاب را که نصیبم شده با طرح نکات منفی تلخ کنم اما چون در حوزه رسانه تحصیل و زندگی میکنم برآنم تاچند نکته را در مورد بخشهای خبر ی تلویزیون که در این مدت کمی آزاردهنده دریافتم بازگو کنم.

 بخش های خبری تلویزیون و تغییرات مربوط به فرم و ظاهرآن از جمله تغییراتی است که بد جوری توی ذوق میزند. به نظر نمیرسد این تغییرات از یک پشتوانه علمی و یا حداقل فکری برخوردار باشد.به راحتی میتوان گفت این دگرگونی ها لا اقل نسبت به آنچه در گدشته وجود داشت بی کیفیت ترو به وضوح کاملا مغایر با اصل ارائه یا پرزانتسیون Présentation/ اصل جذابیت یا اترکسیونattraction / و نیز اصل اعتماد سازی از طریق چهره های محبوب و مورد اعتماد یا ودتیزاسیون vedettisation است. در همه جای دنیا بخشهای مختلف خبری بعد از تایم و نشانه آغاز توسط مجری یا ارائه کننده که از عناصر هویت بخش هر رسانه هستند شناخته میشود.حال این همه چهره های جدید که در خوشبینانه ترین حالت اگر همه آنها انتخابهای خوبی باشند حداقل ده سا ل زمان میبرد تا بتوانند اعتماد مخاطب را جلب کنند با چه هدفی در بخشهای مهم و به عبارتی شاخص خبری تزریق شده اند سوالی است که بی پاسخ مانده است.این همه تغییر دکور که برخی از آنها برای دیگر فرمت های تلویزیونی نظیر مسابقه و سخنرانی مناسب تر یه نظر  میرسد برای چیست?زوایا و حرکات عجیب و غریب دوربین در برخی از بخشهای خبری و نحوه جدید نشستن مجریهای اخبار که یک الگوبرداری کاملا تصنعی از  برخی شبکه ها است و برخی نکات دیگر که مجال طرح یکباره آنها نیست از جمله آسیب های جدی و کشنده برای بخشهای خبری سیما است. کاش میشد با حفظ همه اصول و با یک تدبیر کارشناسانه حداقل آن انسجام سنتی سالهای دور را به بخشهای مهم خبری بازگرداند و با یک مطالعه علمی روح تازه ای به این بخشها بخشید.     

آخرین روز پاریس گردی و انتظار برای پرواز فردا بعد الظهر به سمت تهران.لحظه ای که از همان اولین روز ورودم به فرانسه در انتظارش بودم. گر چه مدتی است که از شدت پس لرزه های مخرب غربت کاسته شده اما نیاز به دی اکسید کربن از نوع تهرانی اش به شدت هر چه تمام تر احساس میشود.دوباره سلام تهران.

                    

 

برگی روی فراموشی دستم افتاد.برگ اقاقیا

بوی ترانه ای گمشده میدهد

بوی لالایی که روی چهره مادرم نوسان میکند

از پنجره

غروب را به دیوار کودکی ام تماشا میکنم

                                       سهراب سپهری